دانشمندان با رصد جو مملو از ابر در 2 سیاره فراخورشیدی دریافته‌اند که ابرها پدیده‌ای مختص زمین نیستند، و در آسمان خیلی از سیارات دیگر زمین مانند هم می‌توان آنها را یافت.

مجید جویا: پژوهشگران دریافته‌اند که یکی از شناخته شده‌ترین سیارات خارج از منظومه شمسی که فقط اندکی بزرگ‌تر از زمین است، آسمانی شدیدا ابری دارد. این کوچک‌ترین و زمین مانندترین سیاره‌ای است که تاکنون اسرار جو آن برای دانشمندان فاش شده است. (برای مشاهده مقاله مربوط به این نتایج، اینجا را کلیک کنید)

در یک پژوهش دیگر هم، ابرهای آسمان یک سیاره بزرگ‌تر (هم اندازه نپتون) مشاهده شده‌اند. از این دو گزارش هواشناسی می‌توان چنین نتیجه گرفت که احتمالا آسمان خیلی از سیارات با ابر پوشیده شده است.

هیتر ناتسون، اخترشناس سیاره‌ای از کالتک (انستیتو صنعتی کالیفرنیا در پاسادنا) و نویسنده مقاله دوم، می‌گوید: «ما همیشه می‌دانستیم که برخی از سیارات باید جوی مملو از ابر داشته باشند، ولی اکنون موجی از نتایج داریم که به ما می‌گویند که ابرها خیلی هم معمول‌اند».

این دو سیاره از جمله نزدیک‌ترین سیارات به منظومه شمسی هستند که تاکنون کشف شده‌اند. سیاره GJ 1214b تنها 13 پارسک (تقریبا 42 سال نوری) با ما فاصله دارد، و هر 38 ساعت یک بار، به دور یک ستاره کوتوله سرخ می‌چرخد. وقتی سیاره از مقابل ستاره مادر می‌گذرد، بخشی از نور ستاره از میان جو سیاره گذشته و به زمین می‌رسد، که با استفاده از آن می‌توان به ترکیباتش پی برد.

در سال 2010/1389، پژوهشگران گزارش کرده بودند که نتوانسته‌اند هیچ اثری از اتمسفر GJ 1214b را در طیف نور دریافتی از ستاره میزبان آن پیدا کنند. در آن زمان دو تفسیر برای علت این رویداد مطرح شد. یکی از آنها این بود که که ابرهای سیاره، به طور کامل مانع از عبور نور ستاره از میان خود شده‌اند.

انتخاب دیگر این بود که جو سیاره به جای مولکول سبک هیدروژن، عمدتا از مولکول‌های سنگین مانند آب تشکیل شده باشد. اگر چنین می‌بود، در آن صورت جاذبه سیاره می‌بایست موجب شود که جو سیاره یک لایه نازک پرچگال باشد. این لایه نازک موجب می‌شود که بخشی از طیف نور دریافتی از ستاره که از فیلتر جو سیاره گذشته است، به حدی ضعیف باشد که قابل تشخیص توسط ابزارهای زمینی نباشد.

پژوهشگران در آن زمان نمی‌توانستند تفاوتی بین این دو تحلیل قائل شوند. حال، مشاهدات تلسکوپ فضایی هابل نشان می‌دهند که گزینه ابرهای سیاره‌ای درست بوده است.

گروهی به رهبری لارا کرایدبرگ از دانشگاه شیکاگو در ایلینویز، نور نزدیک فروسرخ فیلتر شده در اطراف GJ 1214b را در جریان 15 عبور آن از مقابل ستاره مادر، بررسی کردند. به این ترتیب دانشمندان به داده‌های کافی دست پیدا کردند تا بتوانند رد یک اتمسفر سرشار از آب را در طیف نور ستاره بیابند.

به گفته کرایدبرگ، جو این سیاره عمدتا از بخار آب تشکیل شده است: «ولی دریافتیم که در آنجا ابر هم وجود دارد».
با توجه به دما و فشار جو این سیارات، ابرهای جو آن سیارات در جو زمین دیده نخواهند شد. آنها احتمالا از جنس چیزی مانند سولفید روی یا کلرید پتاسیم تشکیل شده‌اند، چرا که هر دوی این ترکیبات می‌توانند چگالیده شده و تبدیل به قطرات میکروسکوپی شوند، و به این ترتیب سبب تشکیل ابر شوند. کرایدلبرگ می‌گوید: «این اولین باری است که ما توانسته‌ایم ویژگی‌های جو یک سیاره کوچک‌تر از نپتون را مشخص کنیم».

ابرهای مشابهی هم سیاره بزرگ‌تر و نپتون‌مانند GJ 436b را که در فاصله 10 پارسک (33 سال نوری) قرار دارد، پوشانده‌اند. علت انتخاب سیاره از سوی ناتسون و همکارانش در دانشگاه کلتک این بود که تعداد بی‌شماری سیاره با این اندازه وجود دارند و این یکی مدل خوبی برای مطالعه آنان است. این دانشمندان هم مانند گروه کرایدبرگ، از تلسکوپ هابل برای مشاهده تغییرات نور ستاره در هنگام عبور سیاره از مقابل آن استفاده کردند.

یک بار دیگر، طیف ستاره هیچ نشانی از اتمسفر سیاره نداشت. و یک بار دیگر، دو گزینه احتمالی وجود داشت: یکی جو ابرناک و دیگری لایه نازک اتمسفر حاوی مولکول‌های سنگین مانند آب یا متان.

نپتون عمدتا از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده است، در نتیجه به گفته ناتسون، یک جسم هم اندازه نپتون با یک جو سنگین، دور از انتظار خواهد بود. او می‌گوید: «ما فکر می‌کردیم که این فقط یک سیاره مشابه نپتون است، ولی اگر هیدروژن زیادی نداشته باشد، در آن صورت باید به این فکر کنیم که چطور می‌توان چنین سیاره‌ای ساخت».

جولیان موزس از انستیتوی علوم فضایی بولدر کلرادو می‌گوید هر دو تحقیق تازه نشان می‌دهند که ابرها چطور بیشتر و بیشتر در سیارات ظاهر می‌شوند. در ماه اکتبر/مهر، گروهی به رهبری دانشمندان ام‌آی‌تی گزارش کردند که توانسته‌اند ابرها را در دو نیم کره سیاره کپلر 7b مشاهده کنند.

منبع: خبرآنلاین

هفتم تا دهم ژانویه 2014 نمایشگاه جدیدترین دستاوردهای تکنولوژیکی و الکترونیکی جهان در لاس وگاس CES2014 برگزار خواهد شد.

پیش بینی می شود 150 هزار نفر از متخصصین با جدیدترین فناوری ها آشنا شوند. سال 2013 تلویزیون های موسوم به 4K ، یکپارچه سازی در دنیای گوشی های هوشمند، رابط های نرم افزاری جدید، جسچر و فرمانها و دستورات مجازی با چشم ، اپ های فوق هوشمند را شاهد بودیم که در 2014 شاهد ادامه روند رشد این فناوری ها خواهیم بود، بعلاوه فناوری های جدیدی که در روزهای اول نمایشگاه رونمایی خواهند شد.

در این مقاله سعی می کنیم به 5 گرایش عمده در نمایشگاه پیش رو در لاس وگاس CES2014 بپردازیم:

تلویزیون های 4k

در لاس وگاس 2013 ورود تلویزیون های موسوم به 4K با رزولوشن های بالا4 4 هزار را دیدیم و امسال در نمایشگاه 2014 شاهد محصولات متنوع تری در این زمینه خواهیم بود.دو کمپانی الی جی و سامسونگ قبل از نمایشگاه از برخی محصولات خود رونمایی کرده و قرار است در نمایشگاه نمونه های جدیدتری را معرفی کنند.در سوی دیگر، کمپانی های سازنده فیلم نیز در تلاشند تا کیفیت ساخت را به سطح 4K برسانند. قیمت ها از سال گذشته تاکنون کاهش پیدا کرده و همچنان جای کاهش وجود دارد و سازندگان چاره ای جز کاهش قیمت برای فروش های بیشتر ندارند.

همچنین استاندارد HDMI 2.0 نیز در نمایشگاه معرفی می شود و طبق این استاندارد کیفیت فیلم ها با 60 فریم در ثانیه به نمایش در می آیند.

انفجار فناوری کامپیوترهای پوشیدنی

سالهاست نمایشگاه لاس وگاس عرصه ورود گجت ها و "فشن تک ها" fashion tech است و فناوری کامپیوترهای پوشیدنی یکی از اینهاست که هر ساله با محصولات جدید عاشقان تکنولوژی را به خود مشغول می سازد.موبایل و اپلیکیشن ها دو زیرمجموعه این گونه ابزارهاست که بعد از ورود ساعتهای هوشمند نظیر گلکسی گی یر در سال 2013 و اسمارت واچ 2 سونی، به سرعت در حل رشد است.گجت نایک نیز برای خود حکایتی مستقل در بحث فیتنس و ورزش و ... بوجود آورده است. سال گذشته عینک گوگل خودی نشان داد (البته بیشتر برای تکنولوژی بازها) و امسال باید نمونه های مشابه آن را در CES2014 شاهد باشیم که به عنوان رقیب عرض اندام خواهند کرد.

توسعه علوم بیومتریک

ابزارها و گجت های مجهز به حسگرهای دارای اثر انگشت در سال گذشته روی گوشی های هوشمند، توسط اپل به جهانیان معرفی شد و امسال بسیاری از سازندگان گجت برای بالا بردن ایمنی ابزارهای ساخت خودف قرار است از این فناوری استفاده کنند و بنابراین در CES2014 شاهد مجموعه ای از گجت های جدید مجهز به هویت بیومتریک خواهیم بود. بحث پسورد و حمایت از ابزارهای هوشمند علیه هر نوع رخنه امنیتی توسعه هویت بیومتریک را ضروری ساخته است. ایده های متنوع برای حفظ  و توسعه امنیت روی ابزارهای جدید را می توانیم در نمایشگاه امسال ببینیم.

اینترنت اشیاء

اینترنت اشیاء یا همان Internet of Things اصطلاحی است که گریزی از آن نیست و مفهوم آن در CES2014 بیشتر نمود خواهد یافت. اینترنت اشیاء با بحث اتصال لوازم خانگی به اینترنت سالهاست توسط کمپانی های پیشرو مانند Nest و فیلیپس و .. شروع شده و در سالهای اخیر کمپانی های زیادی در این راه قدم برداشته اند.

همچنین در سال های اخیر، برنامه های کاربردی و خدمات وب بر اساس اطلاعات شخصی رشد یافته و ابزرهای شخصی و سخت افزارها را به هم متصل ساخته است. داشبورد اتومبیل ها هوشمند شده و سازندگان خودرو مشکلات فنی را رفع کرده و اتومبیل ها را با اینترنت اشیاء هوشمندتر از قبل ساخته و راحتی خوبی برای رانندگان فراهم ساخته اند. در آینده نزدیک بر اساس دیتای شخصی شما، اینترنت نیز شخصی تر شده و همیشه همراه شما و تمام وسایل زندگی تان خواهد بود و قطعا نمونه هایی در این رابطه در CES2014 خواهیم دید.

چاپ و چاپگرهای سه بعدی

قدرت فناوری چاپ سه بعدی بر کسی پوشیده نیت و هر چند هنوز پرینترهای سه بعدی گران هستند اما به زودی موج عظیم فناوری چاپ سه بعدی این موضوع را حل خواهد کرد و عرضه فناوری های جدید در زیرمجموعه سه بعدی باعث می شود تا این صنعت رونق بیشتری بگیرد.در آینده نه چندان دور، چاپ و چاپگر سه بعدی ،قطعات، گجت ها، موبایل، و ... به صورت قطعات پازل مانند، توسط کاربران خانگی در خانه ها تولید خواهد شد.

منبع : خبرآنلاین

میدان مغناطیسی زمین در حال ضعیف‌شدن است و این موضوع اثرات مخربی بر آب و هوا و سلامت انسان‌ها خواهد داشت.

در اعماق زمین یک هسته‌ مذاب در حال تولید میدان مغناطیسی است و این میدان از سیاره خاکی در مقابل بادهای مخرب خورشیدی محافظت می‌کند. چنین میدان محافظی، هزاران کیلومتر به درون فضا گسترش یافته و نیروی مغناطیسی آن بر هر مولفه‌ای از ارتباطات جهانی گرفته تا مهاجرت حیوانات و الگوهای آب‌و‌هوایی تاثیرگذار است. با این حال، این میدان که تا این اندازه برای حیات زمین حائز اهمیت است، طی 200 سال اخیر 15 درصد تضعیف شده و به ادعای دانشمندان مرکز تحقیقات زمین‌شناسی بریتانیا، این موضوع نشان می‌دهد قطب‌های زمین در حال تغییر بوده و به دنبال آن، قطبیت میدان مغناطیسی آن در آستانه معکوس‌شدن است. اگرچه کارشناسان از زمان رخداد این امر آگاهی ندارند.

در صورت روی‌دادن چنین وضعیتی، انسان‌ها در معرض بادهای خورشیدی قرار خواهند گرفت که می‌توانند روزنه‌هایی را در لایه ازن ایجاد کنند. این اثر می‌تواند برای نوع بشر نابودکننده باشد، شبکه‌های برق را از کار انداخته، به طور قابل‌توجهی آب‌وهوای زمین را دستخوش تغییر کند و همچنین میزان ابتلا به سرطان را افزایش دهد. مطالعات اخیر دانشمندان دانمارکی نیز حاکی از آن است گرمای جهانی مستقیما با میدان مغناطیسی زمین و نه انتشارات دی‌اکسید‌کربن مرتبط است.

محققان معتقدند در صورت تغییر قطب‌ها، سالانه 100 هزار انسان به دلیل سطوح افزایش‌یافته تشعشع فضایی جان خود را از دست خواهند داد و در این میان، دکتر «کولین فورسیت» از آزمایشگاه علوم فضایی مولارد در کالج لندن نیز مدعی است، تشعشع فضایی می‌تواند دو تا سه برابر بیشتر از میزان تشعشع ناشی از حفره‌های ازنی بوجود آمده در اثر فعالیت‌های انسانی باشد. افزون بر این، در صورت تغییر قطب‌ها، روزنه‌های ازن بزرگ‌تر بوده و همچنین مدت‌ زمان طولانی‌تری وجود خواهند داشت. آژانس‌های فضایی هم‌اکنون این تهدید را جدی گرفته‌اند و در ماه نوامبر سه فضاپیما به عنوان بخشی از ماموریت SWARM و با هدف پوشش‌دهی چگونگی تغییر میدان مغناطیسی زمین به فضا پرتاب شدند. چنانچه افت میدان مغناطیسی زمین ادامه یابد، طی میلیاردها سال، زمین نیز سرنوشتی مانند مریخ خواهد داشت؛ مریخ که زمانی جهانی اقیانوسی بود، طی مدت‌های طولانی به سیاره‌ خشکی تبدیل شد که قادر به پشتیبانی از حیات نیست.

منبع: آسمان پارس - ایسنا

10 برابر سنگین‎تر از زمین و 250 بار دورتر از خورشید

مجید جویا: احتمالا هیولایی در کناره منظومه شمسی، در کمین نشسته است. یک سیاره کوتوله تازه کشف شده، عنوان دورترین جسم منظومه شمسی را به خود اختصاص داده و مدار گردش آن هم نشان از سیاره غول‎آسا، سنگین و نادیده‎ای دارد که جرم آن ده برابر زمین است و مدار گردشش بسیار دورتر از پلوتو.

این سیاره کوتوله که اکنون 2012 VP113 خوانده می‌شود (به دلیل این که اولین بار در عکس‌های گرفته شده در نوامبر 2012 مشاهده شد) به خودی خود کشف جالب توجهی است. اسکات شپرد از انستیتوی علوم کارنگی در واشینگتن و همکارانش دریافتند که این سیاره که از سنگ و یخ تشکیل شده،‌450 کیلومتر پهنا دارد و کمترین فاصله مدار گردش آن از خورشید، 80 واحد نجومی است (فاصله متوسط زمین تا خورشید، یک واحد نجومی است).

شرح عکس آغاز مطلب: با ترکیب 3 تصویر، دانشمندان توانستند مسیر حرکت سیاره کوتوله VP113 2012 را در آسمان مشخص کنند. موقعیت این سیارک با دایره‏‎های آبی، سبز و قرمز مشخص شده است.

این فاصله دو برابر بیشتر از فاصله معروف‌ترین سیاره کوتوله؛ یعنی پلوتو؛ است که 2340 کیلومتر پهنا دارد و خود رکورد قبلی، یعنی سیارک 1000 کیلومتری سدنا را که در سال 2003/1382 کشف شده بود و نزدیک‌ترین فاصله آن از خورشید 76 واحد نجومی بود، پشت سر گذاشته است.

اجسامی که در مداری تا این اندازه دور از خورشید و در «ابر داخلی اورت» گردش می‌کنند، برای کاوش دوران ابتدایی منظومه شمسی مفیدند، زیرا آنها به حدی دور هستند که سیارات گازی بر آنها اثر نمی‌گذارند، ولی به اندازه کافی به خورشید نزدیک هستند که تحت تاثیر گرانش دیگر ستارگان کهکشان ما قرار نگیرند؛ در نتیجه مدار و رفتار آنها باید از زمان شکل گیری آنها تا به حال، بدون تغییر مانده باشد. شپرد می‌گوید: «وقتی بتوانیم اجسام بیشتری را در این مناطق بیابیم، خواهیم توانست سناریوهای احتمالی شکل گیری را با قوت بیشتری تدوین کنیم».

عروسک‌باز دوردست
کشف 2012 VP113 ناگهان تعداد اجسام شناخته شده در این ناحیه از آسمان را دو برابر کرد(از یکی به دو تا !). برآورد اعضای گروه این است که تعداد خیلی بیشتری از این اجسام در آن ناحیه وجود داشته باشند که هنوز کشف نشده‌اند. «به مدت 70 سال فکر می‌کردیم که پلوتو تنها جسم آن ناحیه از فضا است، ولی اکنون می‌دانیم که هزاران جسم دیگر در مدار آن در حال چرخش هستند. سدنا هم برای ده سال تنها جسم مدار خود بود، ولی اکنون روشن است که سدنا و 2012 VP113 تنها نوک کوه یخ هستند».

گروه شپرد وقتی مدار چرخش 2012 VP113، سدنا و 10 جسم دیگر را که در فاصله کمتری نسبت به این سیارک از خورشید قرار داشتند، بررسی می‌کردند، هم‎ترازی عجیبی یافتند. او می‌گوید: «شگفتی بزرگی برای ما بود».

طبق محاسبات گروه، یک توضیح برای این هم‍‌ترازی می‌تواند جاذبه سیاره‌ای سنگی باشد که ده برابر سنگین‌تر از زمین است و در فاصله 250 واحد نجومی از خورشید، به دور آن می‌چرخد. این سیاره باید سرد و تاریک باشد (و اجسام نزدیک به خود را مانند یک خیمه شب باز دور ولی قدرت‌مند، به جلو و عقب می‌کشد).

کاوشگر پیمایش فروسرخ میدان وسیع ناسا (WISE) این منطقه از فضا را در سال های 2010 و 2011 در تلاش برای یافتن این سیاره ناشناخته جستجو کرد و دست خالی به ماموریت خود خاتمه داد.

ولی وایز به دنبال گرمای غول‌های گازی بود؛ حال آن که یک «ابر زمین» سنگی مانند چیزی که گروه شپرد پیش‌بینی می‌کنند، آن قدر سرد است که این تلسکوپ توان یافتن آن را نخواهد داشت. ند رایت، جستجوگر ارشد تلسکوپ گفت: «این سیاره برای تلسکوپ ما بیش از اندازه کم‌نور است. حتی اگر این سیاره یک منبع گرمای داخلی کوچک داشته باشد؛ و نور خورشید را جذب کند؛ باز هم گرمای آن برای دیده شدن کفایت نخواهد کرد».

سیارات ولگرد
با این وجود، اگر این سیاره وجود داشته باشد، چطور ممکن است که چنین غولی تا کنون از دید ما در امان مانده باشد؟ به نظر عجیب می‌رسد، به خصوص با توجه به این که به تازگی سیاراتی 1000 برابر دورتر از آن هم در منظومه‌های شمسی دیگر دیده شده‌اند. ولی ابزارهایی همچون تلسکوپ فضایی کپلر ناسا، که موفقیت خارق‌العاده‌ای در کشف سیارات منظومه‌های دیگر داشته است، بختی برای مشاهده چنین سیاره‌ای نخواهد داشت.

کپلر به گونه‌ای طراحی شده که سو سو زدن اندک در نور ستارگان را که در اثر عبور سیاره‌ها از مقابل آن اتفاق می‌افتد، تشخیص دهد. ویلیام ولش از دانشگاه ایالتی سن دیگو، که عضو گروه کپلر هم هست، می‌گوید: «کپلر به هیچ وجه توان دیدن این سیاره را نخواهد داشت».

از دید ولش، تنها راهی که اکنون در دسترس است و شاید بختی برای یافتن سیاره ناشناخته داشته باشد، ‌اثر ریزهمگرایی گرانشی است که در آن، می‌توان از گرانش یک جسم سنگین بین زمین و سیاره مورد بحث به عنوان یک عدسی بزرگ‌نمایی کیهانی استفاده کرد. اخیرا از این شیوه برای رصد جسمی استفاده شد که گمان می رود که اولین قمر خارج از منظومه شمسی باشد.

ولی شیوه‌های دیگری هم برای توضیح هم‏‌ترازی مداری که گروه شپرد یافته‌اند وجود دارند، مانند کشش ستارگان یا سیارات  «ولگردی» که مدت‌ها پیش از منظومه ما بیرون انداخته شده‌اند.

به همین دلیل، مایک براون از دانشگاه صنعتی کالیفرنیا که از کاشفان سدنا بوده؛ امیدی به کشف یک سیاره غول آسا ندارد. «این احتمال وجود دارد که یک جسم فضایی غول آسای ناشناخته مسبب این رخداد باشد، ولی خیلی دلایل احتمالی دیگر هم هستند که می‌توانند همین اثر را بر جا بگذارند، و متاسفانه، احتمال وجود آنها خیلی بیشتر از این سیاره است».

منبع : خبر آنلاین

ناسا برای طرح دیوانه وار خود به شدت عجول به نظر می‌رسد. حدود سه ماه قبل بود که ناسا از تحقیقات سری خود جهت به دست گرفتن هدایت یک سیارک و انتقال آن به مدار ماه پرده برداشت.

ناسا برای طرح دیوانه وار خود به شدت عجول به نظر می‌رسد... حدود سه ماه قبل بود که ناسا از تحقیقات سری خود جهت به دست گرفتن هدایت یک سیارک و انتقال آن به مدار ماه پرده برداشت.

این پروژه هم اینک با نام ARM (اختصار Asteroid Redirect Mission) شناخته می‌شود و امروز ناسا اعلام کرد که پیشرفت پروژه زودتر از موعد اتفاق افتاده و این مرکز فضایی قصد دارد تا قبل از سال 2019 فضاپیمای روباتیک خود را به همین قصد راهی فضا کند.

در حال حاضر ناسا بین مدلی بسیار کوچک و یا بزرگ‌تر از سیارک مدنظر خود در حال بررسی‌ است. طبق برنامه ریزی، سیارک مناسب پروژه باید تا یک سال قبل از ارسال فضاپیمای روباتیک انتخاب شده باشد و به نظر می‌رسد این اتفاق هم اینک در مراحل نهایی خود قرار دارد.

کاوشگر نیوهورایزنز روز به روز در حال نزدیک‌تر شدن به سیاره پلوتو است و تصاویر که از این سیاره ارسال می‌کند، هر روز جزییات بیشتری را نشان می‌دهد. اکنون در فاصله حدود ۳۰ میلیون کیلومتری از این سیاره، شاهد تصاویری از نقاط تیره و روشن روی سطح پلوتو هستیم.

کاوشگر نیوهورایزنز (افق های نو) به تازگی تصاویری را با استفاده از دوربین LORRI گرفته و به زمین ارسال کرده است. با وجود فاصله‌ی 30 میلیون کیلومتری از پلوتو، این تصاویر نشان می‌دهد پلوتو دنیایی پیچیده و پر از نواحی روشن و تیره است که در میان آن‌ها نواحی ای با روشنایی متوسط وجود دارد.

در عکس هایی که فضاپیمای نیوهورایزنز از دو ماه پیش به زمین ارسال کرده است عوارض سطحی وسیعی در سطح پلوتو دیده می‌شود؛ مانند ناحیه ی روشنی در یکی از قطب‌های پلوتو که به عقیده‌ی دانشمندان، کلاهکی قطبی است.

 آلن استرن (Alan Stern) پژوهشگر ارشد مأموریت نیوهورایزنز در این باره می‌گوید: "این تیرگی ها و روشنایی ها نشان می دهد که هر سمت سیاره کوتوله پلوتو متفاوت است و ویژگی های خاص خود را دارند. ما قبلاً نیز این لکه های تیره و روشن را در عکس های هابل و عکس‌های قبلی نیوهورایزنز دیده‌ایم. اما عکس های جدید، پیچیدگی و ظرافت زیادی را نشان می دهد. اکنون، ما شروع به جمع آوری اطلاعات از ماهیت و علت تشکیل این لکه‌ها کرده‌ایم." وی درباره آینده این پروژه افزود: "تا اوایل ماه جولای، ما داده‌های طیفی بیشتری خواهیم داشت که به فهم ماهیت و علت تشکیل این لکه‌ها کمک خواهد کرد"

کاوشگر نیوهورایزنز در سال 2006 به فضا پرتاب شد و پس از حدود 9 سال سفر، تا یک ماه دیگر به پلوتو می‌رسد.

منبع: سایت ماهنامه نجوم

تصور کنید روزی بتوانید یک مموری کارت را به مغز خود وصل کنید و از فایلهای موجود در آن بلافاصله استفاده کنید. مثلا اطلاعات مورد نیاز برای یک کنفرانس یا امتحان را دانلود کنید و آن را چند دقیقه قبل از شروع جلسه در مغزتان ذخیره کنید و در جا از داده های آن استفاده کنید. خب به نظر می رسد این تصور چندان هم دور از ذهن نیست. چون دانشمندان دانشگاه کالیفرنیای جنوبی توانسته اند قدمهای اولیه در این راه را بردارند.

 بعد از مطالعات فراوانی که دکتر تئودور برگر و همکارانش در مورد واکنشهای شیمیایی فرآیند یادگیری کوتاه مدت در مغز موشها انجام دادند، توانستد یک چیپ کوچک بسازند که از الکترودهایی برای اتصال به مغز و افزودن به ظرفیت حافظه استفاده می کند.این پروتز عصبی قادر است سیگنالهای عصبی را ذخیره کند و درست مانند یک حافظه جانبی الکترونیکی به موشها کمک کند تا سریعتر و بیشتر یاد بگیرند.

 با روشن کردن مدار، یادگیری به موشها القا می شود و آنها "یاد می گیرند" و با خاموش کردن مدار، همه چیز را به سرعت فراموش می کنند. دکتر برگر ادعا می کند که اگر بتوانند جزئیات بیشتری از فرآیند رمزنگاری سلولهای عصبی را بفهمند، قادر خواهند بود تقریبا هر چیزی را در حافظه ایجاد یا حذف کنند. دقیقا مثل یک فلش مموری که به مغز وصل می شود. در حال حاضر تحقیقات آنها بر روی موشها موفقیت آمیز بوده و هدف بعدی آنها اجرایی کردن این پروژه در مورد میمونهاست.

 پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در مقاله ای که برای معرفی این تکنیک منتشر کرده اند، هدف از تحقیق بر روی چنین طرحی را کمک به بازیابی حافظه و یا افزایش ظرفیت حافظه در بیماران مبتلا به آلزایمر، سکته مغزی یا ضربه به جمجمه اعلام کرده اند. اما صبر کنید... مساله خیلی شبیه داستانهای علمی-تخیلی به نظر می رسد. اگر واقعا چنین دستاوردی در آینده محقق شود، فکر می کنید چه واکنشهایی را در میان مردم بر می انگیزد؟ چه استفاده ها (یا سوء استفاده های) دیگری می توان برای آن در نظر گرفت؟ اگر چنین فلش مموری در دسترس شما بود، چه فایلهایی را روی آن ذخیره می کردید؟

منبع

در جدیدترین بازی ساخت شرکت EA با عنوان Battlefield 3 تفنگداران نیروی دریایی آمریکایی در تهران دست به عملیات نظامی می‌زنند.

Battlefield 3 نام جدیدترین بازی جنگی است که قرار است پاییز امسال به بازار عرضه شود. این بازی یک بازی تیراندازی از دید اول شخص است که توسط شرکت EA Digital Illusions CE تولید و به وسیله شرکت Electronic Arts عرضه می‌گردد. در این بازی شما نقش تفنگداران نیروی دریایی آمریکا را دارید که طبق معمول با نام عباراتی چون آزادی و مبارزه با تروریسم به کشورهای دیگر از جمله ایران حمله می‌کنید.

این دوازدهیم شماره از سری بازی‌های Battlefield است و در واقع دنباله داستان قبلی آن در Battlefield 2 می‌باشد که در سال ۲۰۰۵ عرضه شد.

 از جمله ویژگی‌های این بازی استفاده آن از موتور بازی Frostbite 2.0 ساخت شرکت DICE است. این موتور سبب می‌شود تا سازندگان آن بتوانند عملیات‌های تخریبی پیشرفته‌تر و نیز موسیقی و گرافیک بهتری را ارائه دهند. سازندگان آن سعی کرده‌اند تا با استفاده از این موتور جدید، شرایط کاملاً طبیعیِ میادین نبرد را به بازی‌باز القا کنند، شرایطی چون پرت شدن بر اثر موج انفجار، و تأثیر وزش باد و نیروی جاذبه بر روی گلوله‌ها.

این بازی در وهله نخست برای رایانه‌های شخصی و در درجه بعد برای کنسول‌های PlayStation 3 و Xbox 360 طراحی و در نظر گرفته شده است. لذا، نسخه رایانه‌های شخصی آن دارای نقشه‌های بازی بیشتری نسبت به نسخه کنسولی آن می‌باشد. مخاطبین این بازی اشخاص بالای ۱۸ سال می‌باشد.

حوادث Battlefield 3 در خاورمیانه، اروپا و آمریکای شمالی روی می‌دهد. نقشه‌های تأییدشده برای این بازی تاکنون شامل نقشه شهرهایی چون تهران، پاریس، سلیمانیه، و نیویورک می‌باشد که در این مکان‌ها جنگ‌های خیابانی، و نیز درگیری‌ در مناطق مرکزی شهر و فضاهای باز رخ می‌دهد. اتفاقات و رویدادهای این بازی در سال ۲۰۱۴ روی می‌دهند.

شاید این دسته از بازی‌ها در وهله نخست صرفاً یک سری بازی ساده به نظر آیند، اما اگر کمی عمیق‌تر به آنها نگریسته شود می‌توان دریافت که میلیون‌ها دلاری که صَرف ساخت چنین بازی‌هایی می‌شود فقط جنبه تجاری و سرگرمی ندارد، بلکه در ورای آنها می‌توان به وضوح جنبه‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و حتی مذهبی را یافت.

همان‌طور که کارشناسان مختلف ، بارها به فعالیت‌های هدفمند دولت آمریکا در تغییر و آماده‌سازی اذهان عمومی خود و دیگر کشورها برای مقابله و جنگ با اسلام، شیعیان، و به ویژه ایران اشاره کرده‌اند، بی‌شک یکی از اهداف این بازی، که می‌تواند مهم‌ترین آنها نیز باشد، آماده‌سازی اذهان عمومی به ویژه نسل جوان برای مقابله با ایران و کشورهای اسلامی است. اگر به مکان‌هایی که اتفاقات این بازی در آن روی می‌دهد نگاهی انداخته شود می‌توان به سهولت دید که این رویدادها در مرز بین ایران و عراق (سلیمانیه)، و حتی در داخل مرز ایران و در تهران روی می‌دهد.

پیش از این، اکثر رویدادهای چنین بازی‌های جنگی‌ای از جمله Medal of Honor: Operation Anaconda (2010), Call of Duty: Modern Warfare 2 (2009), Metal Gear solid 4 (2008), و غیره در افغانستان و کشورهای عربی به ویژه عراق رخ می‌داد. اما اکنون و برای نخستین بار در یکی از بازی‌های معروف و پرهزینه ساخت آمریکا این درگیری‌ها به داخل ایران و تهران کشیده می‌شود.

شاید لازم باشد که دیگر در نگرش خود نسبت به این بازی‌های به ظاهر بازی بازنگری کرده و آنها را جدی‌تر دنبال کنیم و برای آنها تمهیداتی بیندیشیم.

منبع

Hibernate، یک سبک خاموش کردن کامپیوتر است که راحتی و سرعت را برای شما به ارمغان می‌آورد. هنگامی که شما ویندوز خود را Hibernate می‌کنید، تنظیمات و برنامه‌های در حال اجرا در همان وضعیت، ذخیره شده و سیستم خاموش می‌شود. سپس وقتی دوباره سیستم را روشن کنید، ویندوز با همان برنامه‌های در حال اجرا و همان وضعیت قبل از خاموشی، بالا می‌آید. از همین رو به این کار، خواب زمستانی (Hibernate) می‌گویند. اگر شما هم از آن دسته افرادی هستید که از این قابلیت ویندوز زیاد استفاده می‌کنید و دیر به دیر کامپیوتر را Shut Down می‌کنید شاید دوست داشته باشید تا این کار را سریع‌تر انجام دهید. در این ترفند قصد داریم به معرفی روشی برای زودتر Hibernate کردن کامپیوتر از طریق راه‌های میان‌بر بپردازیم.

قبل از هرچیز ابتدا باید مطمئن شوید که ویژگی Hibernate در ویندوز شما فعال است. برای فعال‌سازی Hibernate:
در ویندوز XP، از منوی Start به Control Panel و سپس Power Options بروید. در تب Hibernate تیک گزینه Enable Hibernation را بزنید.
در ویندوز ویستا و 7، ابتدا در منوی Start عبارت CMD را وارد کنید و Enter بزنید. در پنجره Command Prompt دستور powercfg /hibernate on را وارد نمایید.

برای ساخت یک فایل میان‌بر برای Hibernate کردن ویندوز، به صورت زیر عمل می کنیم:

در فضای خالی محیط دسکتاپ و یا هر پوشه دیگری،‌ راست کلیک کرده و New > Shortcut را انتخاب کنید.
در پنجره باز شده، این دستور را وارد نموده و بر روی دکمه Next کلیک کنید:

نامی برای Shortcut خود انتخاب کنید (به عنوان مثال Hibernate) و بر روی دکمه Finish کلیک کنید.
با دوبار کلیک کردن بر روی این Shortcut ساخته شده، ویندوز بلافاصله Hibernate می‌گردد.