به نام اهورا

می دونم که می دونید ولی کم کم  مسابقات داره شروع می شه . من تلاش خیلی از بچه های گروه روباتیک دانشگاهمون رو واقعا درک کردم . همه تلاش کردند . ولی می دونید که تلاش تنها همیشه باعث موفقیت نمی شه .

اما من خیلی به موفق شدن بچه ها امیدوارم ، با اینکه خیلی هامون تجربه ی اولمونه ولی دلم خیلی روشنه . از همین جا از همه ی بچه ها تو گروه های مختلف می خوام که هیچ وقت (حتی در صورت شکست) ، نا امید نشند و با اعتماد به نفسی که روز به روز بیشتر می شه ادامه بدن .

من خودم تک و تنها تو این شهر شیراز کلی تلاش کردم که avr رو یاد بگیرم ، اولش بریده بودم ، زدمش کنار ، آخه می دونید که اگه هیچ کسی کمکت نکنه بعضی مسائل خیلی سخت می شن ولی تا الان به تلاشم ادامه دادم . نمی گم توش حرفه ای شدم ولی می تونم بگم خیلی چیزا تو این تابستون راجع بهش یاد گرفتم .

با رقابت بین گروه های خودمون خیلی موافقم اما بیایید کمک کردن به همدیگه رو هیچ وقت فراموش نکنیم . هر گروهی که موفقیت بهتری کسب کرد خوب همه با هم خوشحالی می کنیم . می دونید که یه جور تعصب رو دانشگاه و ورودی های خودمونه دیگه . امیدوارم این تجربه ی جدید بتونه راه های بزرگتری جلوی پاهامون قرار بده و به امید خدا به موفقیت های بزرگ تر فکر کنیم .

اول برای گروه های دیگه از ته دل ، آرزوی موفقیت می کنم بعد هم برای گروه خودمون که ۲تا شهرستانی داره .    

                     به امید ارتقا سطح علمی و کاربردی دانشگاه چمران و دوستی های فراوان